Asertywność

Używamy tego słowa dość często, chociaż nie dokońca znamy jego definicje. Wiele osób sprowadza asertywność do umiejętności odmawiania, mówienia "nie". W rzeczywistości jets to zdecydownie szersze pojęcie. Asertywność oznacza również:

  • wyrażanie swoich myśli, opinii, uczuć i przekonań w taki sposób, aby nie ranić celowo rozmówcy,
  • rozwiązywanie konfliktów bez poniżania drugiej osoby i bez uniżania samego siebie,
  • traktowanie rozmówcy jak partnera,czyli z poszanowaniem jego praw,
  • indywidualny styl rozwiązywania konfliktów w celu dojścia do porozumienia,
  • nie wkraczanie na czyjeś terytorium raniącymi uwagami, opiniami czy doradzaniem, jeżeli nie jesteśmy o to proszeni,
  • odmawianie bez poczucia winy,
  • obrona swoich racji i praw bez stosowania agresji czy szantażu,
  • zdolność do znajdowania kompromisów i rozwiązań niewymagających rezygnowania z własnych wartości i potrzeb.

Asertywność polega na bezpośrednim przekazaniu informacji w sposób uczciwy, jednocześnie biorąc pod uwagę uczucia, opinie i prawa drugiej osoby. Oznacza to, że z jednej strony będziemy stanowczo wyrazać własną opinię czy potrzebę z drugiej zaś szanujemy swojego rozmówcę i nie dązymy do jego ponizenia, skrzywdzenia ani obrazania. W asertywności nie ma miejsca na wyzywanie drugiej osoby, straszenia czy szantażowania jej. Takie zachowania są nazywane agresywnymi. Asertywność różni sie od agresji tym, że nie narusza praw i godności innych. Agresja zwykle wywołuje poczucie krzywdy, złosć czy chęć rewanżu.

Chcąc być asertywnym należy:

  • zdecydować czego chcemy,
  • ocenić czy jest to uczciwe,
  • wyraźnie zakomunikować swoją prośbę,
  • nie bać sie ryzyka,
  • brać odpowiedzialność i ponosić konsekwencje,
  • mieć świadomość własnych uczuć,
  • nie działać impulsywnie.

Postepując w taki sposób jesteśmy w stanie wyrazić swoją opinię i zadbać o własny komfort, rónocześnie mając na uwadze reaakcję drugiej osoby. Ważne jest barnie odpowiedzialnosci za swoje poczynania i ponoszenie konsekwencji za wypowiadane słowa.